การพัฒนากระบวนการสนับสนุนการขอรับรองสมรรถนะด้านการเรียนการสอนตามกรอบ UK Professional Standards Framework ด้วยแบบจำลอง ADDIE ร่วมกับการชี้แนะและระบบพี่เลี้ยง สำหรับอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

Authors

  • โชติธนินท์ ผูกพานิช วุฒิเดชศิริวัชร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร 10140
  • ยุทธการ ชุ่มมงคล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร 10140

Keywords:

กรอบมาตรฐานวิชาชีพอาจารย์ (UK Professional Standards Framework), การรับรองสมรรถนะด้านการ, เรียนการสอน แบบจำลอง ADDIE, การชี้แนะ, ระบบพี่เลี้ยง

Abstract

สมรรถนะด้านการจัดการเรียนการสอนของอาจารย์เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อคุณภาพการศึกษาและผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียน อย่างไรก็ตาม อาจารย์จำนวนมากยังประสบปัญหาในการทำผลงานเพื่อขอรับรองสมรรถนะตามกรอบ UK Professional Standards Framework (UK PSF) โดยเฉพาะการทำความเข้าใจเกณฑ์ การเขียนสะท้อน และการเชื่อมโยงหลักฐานเชิงประจักษ์ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา อุปสรรค และความต้องการในการขอรับรองสมรรถนะ ตลอดจนออกแบบและพัฒนากระบวนการสนับสนุนโดยประยุกต์ใช้แบบจำลอง ADDIE ร่วมกับการชี้แนะ (Coaching) และระบบพี่เลี้ยง (Mentoring) พร้อมทั้งประเมินผลการดำเนินงานของกระบวนการที่พัฒนาขึ้น การวิจัยดำเนินการ 3 ระยะ ได้แก่ การศึกษาความต้องการ การพัฒนากระบวนการ และการทดลองใช้กระบวนการ ผู้ให้ข้อมูลได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยผู้บริหาร ผู้ได้รับการรับรอง ผู้ยุติกระบวนการ ผู้เชี่ยวชาญ และอาจารย์ผู้เข้าร่วมโครงการ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แนวคำถามการสนทนากลุ่ม แบบบันทึกข้อมูล และแบบประเมินคุณภาพกระบวนการ ซึ่งผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยการเตรียมความพร้อม การอบรมเชิงปฏิบัติการ การชี้แนะรายบุคคล ระบบพี่เลี้ยง ชุมชนนักปฏิบัติ และการให้ข้อเสนอแนะต่อร่างผลงานอย่างต่อเนื่อง ผู้เชี่ยวชาญประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ( x-bar = 4.77, SD = 0.36) และผู้สมัคร 59 จาก 65 คนได้รับการรับรองสมรรถนะ คิดเป็นร้อยละ 90.77 ผลการศึกษาสะท้อนว่ากระบวนการดังกล่าวมีศักยภาพในการสนับสนุนการขอรับรองสมรรถนะด้านการจัดการเรียนการสอน และสามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาระบบสนับสนุนอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษาต่อไป

Downloads

Download data is not yet available.

References

กรกฎ ผกาแก้ว, วราภรณ์ ไทยมา และ อรอุมา เจริญสุข. (2568). แนวทางการพัฒนาอาจารย์ด้านการสอนในสถาบันอุดมศึกษา สังกัดกระทรวงการ อุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ตามกรอบมาตรฐาน Thailand Professional Standards Framework (Thailand PSF). วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 13(4), 1480-1492.

ธนะวัฒน์ วรรณประภา และ นคร ละลอกน้ำ. (2568). การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือผู้ประกอบการ คณาจารย์เพื่อให้การชี้แนะ และการเป็นพี่เลี้ยง (Coaching and Mentoring) สำหรับผู้ประกอบการยุคใหม่. e-Journal of Education Studies, Burapha University, 7(1), 58-71.

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2566). ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง แนวทางการพัฒนาคุณภาพอาจารย์เพื่อส่งเสริมการบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2566. สืบค้นจาก https://www.ops.go.th/th/role/edu-standard/item/8494-2566

Advance HE. (2023). Professional Standards Framework for teaching and supporting learning in higher education 2023. London, United Kingdom: Advance HE.

Anghel, A., & Voicu, C. (2013). Coaching and mentoring in Bachelor’s degree programs for social workers and teachers. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 92, 36-40.

Boud, D., Keogh, R. J., & Walker, D. (1985). Reflection, turning experience into learning (1st ed.). London, United Kingdom: Routledge.

Branch, R. M. (2009). Instructional Design: The ADDIE Approach. Berlin, Germany: Springer.

Dewey, J. (1933). How we think: A restatement of the relation of reflective thinking to the educative process (Rev. ed.). D.C. Heath, MA: D.C. Heath & Co: Publishers.

Gagne, R. M., Wager, W.W., Golas, K.C., Keller, J.M. and Russell, J.D. (2005) Principles of instructional design. Performance Improvement, 44, 44-46.

Gibbs, G. (1988). Learning by doing: A guide to teaching and learning methods. Oxford, United Kingdom: Oxford Polytechnic.

Hamlin, R. G., & Jarratt, D. (2021). A comparative study of formal coaching and mentoring programmes in higher education. International Journal of Mentoring and Coaching in Education, 11(2), 213-231.

Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. New Jersey, United States: Prentice Hall.

Leigh, J. (2016). An embodied perspective on judgements of written reflective practice for professional development in Higher Education. Reflective Practice, 17(1), 72-85.

Liu, Z., Sulaiman, T., & Che Nawi, N. R. (2025). Between development and surveillance: Faculty perceptions and challenges of instructional coaching in an underdeveloped university context. Frontiers in Education, 10, 1637546.

Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. London, United Kingdom: Routledge.

Wenger, E. (1998). Communities of practice: Learning, meaning, and identity. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press.

Downloads

Published

2026-08-01

How to Cite

วุฒิเดชศิริวัชร์ โ. ผ., & ชุ่มมงคล ย. (2026). การพัฒนากระบวนการสนับสนุนการขอรับรองสมรรถนะด้านการเรียนการสอนตามกรอบ UK Professional Standards Framework ด้วยแบบจำลอง ADDIE ร่วมกับการชี้แนะและระบบพี่เลี้ยง สำหรับอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. Multidisciplinary Digital Procedia, 2(03), O105. Retrieved from https://conference.afirstshare.com/index.php/MDP/article/view/139

Similar Articles

1 2 > >> 

You may also start an advanced similarity search for this article.