การพัฒนาและประเมินผลระบบโปรแกรมไคเซ็นเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของสำนักเครื่องมือวิทยาศาสตร์และการทดสอบ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Keywords:
ระบบสารสนเทศ, การเพิ่มประสิทธิภาพ, การจัดการข้อมูล, ระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการAbstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินผลโปรแกรมไคเซ็นสำหรับสนับสนุนการดำเนินกิจกรรมไคเซ็นภายในสำนักเครื่องมือวิทยาศาสตร์และการทดสอบ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ศึกษาผลการดำเนินกิจกรรมไคเซ็นด้านรางวัล การเพิ่มรายได้ การลดรายจ่าย และการลดระยะเวลาการดำเนินงาน รวมทั้งประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้งานต่อระบบโปรแกรมไคเซ็น โดยใช้ระบบโปรแกรมไคเซ็นในรูปแบบเว็บแอปพลิเคชันที่พัฒนาขึ้นสำหรับใช้งานภายในองค์กร ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยข้อมูลผลการดำเนินกิจกรรมไคเซ็นระหว่างปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 - 2568 และข้อมูลความพึงพอใจของผู้ใช้งานจำนวน 55 คน ซึ่งเก็บรวบรวมด้วยแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ระบบโปรแกรมไคเซ็นสามารถรองรับกระบวนการดำเนินกิจกรรมไคเซ็นได้อย่างครบถ้วน ตั้งแต่การเสนอผลงาน การติดตามผล การประเมิน และการจัดเก็บข้อมูลในรูปแบบฐานข้อมูลกลาง ผู้ใช้งานมีความพึงพอใจต่อระบบอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.57 นอกจากนี้ ผลการดำเนินกิจกรรมไคเซ็นยังสะท้อนให้เห็นถึงความสำเร็จของการปรับปรุงงานผ่านการได้รับรางวัลของบุคลากร การเพิ่มรายได้ การลดรายจ่าย และการลดระยะเวลาการดำเนินงานได้อย่างชัดเจน
ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าระบบโปรแกรมไคเซ็นเป็นเครื่องมือสำคัญในการสนับสนุนการบริหารจัดการข้อมูล การติดตามผลการดำเนินงาน และการพัฒนาองค์กรตามแนวคิดการปรับปรุงงานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานและสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่องค์กรได้อย่างเป็นรูปธรรม
Downloads
References
ดลยา บุญชูวงศ์, อธิธัช สิรวริศรา, ฐิติมา โห้ลำยอง และ สุพัตรา ยอดสุรางค์. (2566). การวินิจฉัยองค์การผ่านแนวคิดไคเซ็น. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(1), 379-389.
นนทโชติ อุดมศรี, นิกร สุกขชาติ, ประวิทย์ ตฤณรัชตเมธี และ วิไลวรรณ วงศ์จินดา. (2568). การปรับปรุงและยกระดับงานเพื่อเพิ่มผลผลิตด้วยเทคนิค Kaizen ของภาคอุตสาหกรรม 5.0. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 5(3), 263-272.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ed.). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
วนิดา บุญมั่น. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารตามแนวคิดของไคเซ็น (Kaizen) เพื่อส่งเสริม คุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนวัดสระแก้ว. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 1(2), 61-72.
สำนักเครื่องมือวิทยาศาสตร์และการทดสอบ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2026). การจัดการองค์กร : บุคลากร. สืบค้น 31พฤษภาคม 2569 from https://osit.psu.ac.th/th/about/staff.php
อนันต์ มณีรัตน์ และ อคิน ธรากร. (2568). ดิจิทัลไคเซ็น: นวัตกรรมการบริหารงานภาครัฐยุคใหม่สู่ความเป็นเลิศ. วารสารรัชต์ภาคย์, 19(64), 457-469.
Ahmed, A. (2026). The role of management information systems in organizational decision making. Journal of Data Analysis and Critical Management, 2(1), 1-13.
Asemi, A., Safari, A., & Adeleh, A. Z., (2011). The Role of Management Information System (MIS) and Decision Support System (DSS) for Manager’s Decision Making Process. International Journal of Business and Management, 6(7), 164-164.
Delone, H., & McLean, E. (2003). The DeLone and McLean Model of Information Systems Success: A Ten-year Update. Journal of Management Information Systems, 19(4), 9-30.
Jebb, A. T., Ng, V., & Tay, L. (2021). A review of key likert scale development advances: 1995-2019. Frontiers in Psychology, 12, 637547
Jurburg, D., Viles, E., Tanco, M., Mateo, R., & Lleó, Á. (2016). Measure to succeed: How to improve employee participation in continuous improvement. Journal of Industrial Engineering and Management, 9(5), 1059.
Koo, M., & Yang, S. W. (2025). Likert-Type Scale. Encyclopedia, 5(1), 18.
Maarof, M. G., & Mahmud, F. (2016). A review of contributing factors and challenges in implementing kaizen in small and medium enterprises. Procedia Economics and Finance, 35, 522-531.
Singh, J., & Singh, H. (2015). Continuous improvement philosophy: Literature review and directions. Benchmarking: An International Journal, 22(1), 75-119.
