ปัจจัยการสื่อสารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการสื่อสารด้านการเปลี่ยนแปลงขององค์กร คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
Keywords:
ปัจจัยการสื่อสาร, ประสิทธิผลการสื่อสาร, การเปลี่ยนแปลงองค์กร, การสื่อสารภายในองค์กรAbstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยการสื่อสาร 2) ศึกษาระดับประสิทธิผลการสื่อสารด้านการเปลี่ยนแปลงองค์กร 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการสื่อสาร กับประสิทธิผลการสื่อสารด้านการเปลี่ยนแปลงองค์กร 4) ศึกษาปัจจัยการสื่อสารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการสื่อสารด้านการเปลี่ยนแปลงองค์กร กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา จำนวน 249 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม 0.95 และค่าความเที่ยงตรงของเนื้อหา (IOC) 0.81 สถิติที่ใช้คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยการสื่อสารในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x-bar = 3.46) เมื่อพิจารณาเป็นรายหัวข้อพบว่า ผู้รับสาร มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ประสิทธิผลการสื่อสารด้านการเปลี่ยนแปลงในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x-bar = 3.45) เมื่อพิจารณาเป็นรายหัวข้อพบว่า ด้านกำลังคนมีค่าเฉลี่ยสูงสุด ปัจจัยการสื่อสารทั้ง 4 ด้าน มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลการสื่อสารฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ด้านผู้ส่งสารมีความสัมพันธ์สูงสุด (r = 0.764) ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่า ปัจจัยการสื่อสารสามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการสื่อสารด้านการเปลี่ยนแปลงได้ร้อยละ 68.8 (R2 = 0.688) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 โดยปัจจัยด้านผู้ส่งสาร (β = 0.348) ส่งผลต่อประสิทธิผลมากที่สุด รองลงมาคือด้านผู้รับสาร (β = 0.285)
Downloads
References
เกตดาว หลงลืม และ ภาสกร เตวิชพงศ์ (2568). การเปลี่ยนแปลงและความพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงองค์การของบุคลากร สายสนับสนุนมหาวิทยาลัยเชียงใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 7(2), 3-25.
ชนิสรา ผนึกทอง และ จริญญา ปานเจริญ (2564). ความพร้อมรับการเปลี่ยนแปลงของประชาชนวัยทำงาน กรุงเทพมหานคร ในยุค Digital Transformation.วารสารสุทธิปริทัศน์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, 35(2), 94-111.
พิชยา พานธงรักษ์. (2564). ทักษะการสื่อสารของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา]. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา (UP Digital Collections: UPDC). https://updc.up.ac.th/handle/123456789/968
ชาติชาย คงเพ็ชรดิษฐ์ และธีระวัฒน์ จันทึก(2559) การบริหารการเปลี่ยนแปลง บทบาทของภาวะผู้นำและการสื่อสารในองค์การ. วารสารวิชาการฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(1), 895-919.
ธีทัต ตรีศิริโชติ. (2564). การปรับกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 3(2), 62-72.
พนิดา เกรียงทวีทรัพย์ และ สุรมงคล นิ่มจิตต์. (2561). รูปแบบการสื่อสารที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการทำงานภายในองค์กร กรณีศึกษา สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 11(3), 3374-3394.
Berlo, D. K. (1960). The process of communication: An introduction to theory and practice. New York: Holt, Rinehart and Winston.
