การพัฒนาฟลาสก์สแตนด์จากขยะกระดาษและของเสียเคมีในห้องปฏิบัติการ: การประยุกต์ใช้หลัก 3Rs

Abstract

การเรียนการสอนภาคปฏิบัติการและงานวิจัยด้านพฤกษเคมีของนิสิต นักวิจัยและคณาจารย์ในภาควิชาเภสัชเวทและเภสัชพฤกษศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งต้องใช้ตัวอย่างพืชมาสกัดและใช้ซิลิกาเจลในการแยกสารบริสุทธิ์จากพืช ก่อให้เกิดกากพืชและซิลิกาเจลใช้แล้วซึ่งเป็นของเสียเคมีในปริมาณมาก รวมถึงกระดาษรอทิ้งจำนวนมากเช่นกัน ดังนั้น เพื่อลดปริมาณของเสียที่เกิดขึ้นจึงมีแนวคิดในการนำมาแปรรูปและพัฒนาเป็นวัสดุวิทยาศาสตร์เพื่อใช้ในห้องปฏิบัติการ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาฟลาสก์สแตน จำนวน 3 ชนิด จากขยะและของเสียเคมี สำหรับวางเครื่องแก้วก้นกลม โดยใช้กระดาษ กากพืชและซิลิกาเจลใช้แล้ว เป็นส่วนประกอบหลักและใช้กาวแป้งเปียกเป็นตัวประสานให้สามารถขึ้นรูปได้ แล้วอัดลงในแบบพิมพ์ที่สร้างขึ้น ทำการศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของฟลาสก์สแตนที่ได้ ได้แก่ การทนน้ำ การตก โดยฟลาสก์สแตนจากกระดาษสามารถทนต่อแรงอัดเฉลี่ยสูงสุดที่ 2.20 เมกะปาสกาล และทนต่อการกดทับได้มากที่สุด 25,650 นิวตัน ซึ่งมีความคงทน แข็งแรง สามารถใช้งานได้จริงในห้องปฏิบัติการ รองรับการใช้งานกับเครื่องแก้วที่มีลักษณะก้นกลม ขนาด 25 - 2,000 มิลลิลิตร การพัฒนาฟลาสก์สแตนที่ใช้กาวแป้งเปียกจากมันสำปะหลัง มีต้นทุนที่ถูกกว่าการใช้กาวลาเท็กซ์ ฟลาสก์สแตนที่พัฒนาขึ้นมีต้นทุนต่อหน่วยตั้งแต่ 1.10 - 2.50 บาท ต่อชิ้น เมื่อเปรียบเทียบกับฟลาสก์สแตนที่มีจำหน่าย จะสามารถประหยัดงบประมาณในการจัดซื้อ 200 - 1,000 เท่าต่อชิ้น สนับสนุนแนวคิด 3Rs ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สามารถเพิ่มมูลค่าของวัสดุเหลือใช้ ลดปริมาณขยะและของเสียเคมี และลดค่าใช้จ่ายในการกำจัดของเสีย สอดคล้องกับแนวทางการใช้ประโยชน์จากวัสดุเหลือใช้ในเชิงสร้างสรรค์ และการรีไซเคิลของเสีย เป็นการส่งเสริมการจัดการของเสียอย่างยั่งยืน