การรับรู้ต่อโครงการและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกวิทยาเขตของผู้สมัครในโครงการรับนักศึกษาด้านคุณธรรม จริยธรรม และบำเพ็ญประโยชน์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Keywords:
การรับรู้, การเลือกวิทยาเขต, การรับนักศึกษา, คุณธรรมและจริยธรรม, มหาวิทยาลัยหลายวิทยาเขตAbstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการรับรู้และความเข้าใจของผู้สมัครต่อโครงการรับนักศึกษาด้านคุณธรรม จริยธรรม และบำเพ็ญประโยชน์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกวิทยาเขตและการตัดสินใจสมัครของผู้สมัครในโครงการดังกล่าว และ 3) เสนอแนวทางการสื่อสาร การประชาสัมพันธ์ และการบริหารจัดการรับนักศึกษา เพื่อสนับสนุนการเพิ่มจำนวนผู้สมัครและการกระจายผู้สมัครให้เหมาะสมกับบริบทของแต่ละวิทยาเขต การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้สมัครและผู้ที่สนใจสมัครเข้าศึกษาต่อในโครงการรับนักศึกษาด้านคุณธรรม จริยธรรม และบำเพ็ญประโยชน์ ประจำปีการศึกษา 2569 จำนวน 341 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตรประมาณ 5 ระดับ และคำถามปลายเปิดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (IOC ≥0.67) และมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเท่ากับ 0.825 วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Linear Regression Analysis) และการวิเคราะห์ข้อมูลจากคำถามปลายเปิดด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้สมัครส่วนใหญ่รับรู้ข้อมูลข่าวสารของโครงการผ่านสื่อสังคมออนไลน์ และให้ความสนใจสมัครเข้าศึกษาเนื่องจากหลักสูตรที่ตรงกับความสนใจ ชื่อเสียงของมหาวิทยาลัย และกิจกรรมนักศึกษา 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจสมัครเข้าศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จำนวน 9 ปัจจัย ได้แก่ หลักสูตรและสาขาวิชาที่เปิดสอน ภาพลักษณ์และชื่อเสียงของวิทยาเขต ค่าใช้จ่ายในการศึกษาและการดำรงชีพ บรรยากาศ สภาพแวดล้อมและโครงสร้างพื้นฐานของวิทยาเขต การสนับสนุนกิจกรรมนักศึกษาและจิตอาสา อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ อิทธิพลของเพื่อนและรุ่นพี่โอกาสในการประกอบอาชีพในอนาคต และทุนการศึกษา และสวัสดิการของมหาวิทยาลัย โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลมากที่สุด คือ การสนับสนุนกิจกรรมนักศึกษาและจิตอาสา รองลงมาได้แก่ อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ ภาพลักษณ์และชื่อเสียงของวิทยาเขต และโอกาสในการประกอบอาชีพในอนาคต และ 3) แนวทางในการพัฒนาการับนักศึกษา ควรมุ่งเน้นการสื่อสารจุดเด่นของหลักสูตรและวิทยาเขตผ่านสื่อออนไลน์ การนำเสนอข้อมูลด้านกิจกรรมนักศึกษา โอกาสในการประกอบอาชีพ และทุนการศึกษา ตลอดจนการกำหนดกลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ที่สอดคล้องกับบริบทของแต่ละวิทยาเขต เพื่อเพิ่มจำนวนผู้สมัครและสนับสนุนการกระจายผู้สมัครให้เหมาะสม
Downloads
References
กฤตยภร คุ่มเคี่ยม. (2568). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจยืนยันสิทธิ์เข้าศึกษาต่อมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารบัณฑิตวิจัย, 16(1), 1-19.
แดเนียล โอพิโอ, ภูริพัฒน์ แก้วตาธนวัฒนา, และ เหมือนฝัน คงสมแสวง. (2568). การเปิดรับสื่อสังคมออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของผู้ปกครองในการเลือกโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(8), 11-19.
ที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย. (2568). ระบบการคัดเลือกกลางบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา (TCAS). สืบค้นจาก https://www.mytcas.com
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568). ประกาศมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เรื่อง การรับสมัครและคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาระดับปริญญาตรี โครงการรับนักศึกษาด้านคุณธรรม จริยธรรม และบำเพ็ญประโยชน์ ประจำปีการศึกษา 2569. สืบค้นจาก https://admission.psu.ac.th
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (2568). วิสัยทัศน์ พันธกิจ และค่านิยมองค์กร. สืบค้นจาก https://www.psu.ac.th/?page=introduce2
วิทวัส เหล่ามะลอ. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีของนักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น ประจำปีการศึกษา 2562 โดยผ่านการคัดเลือกด้วยระบบ TCAS (รายงานวิจัย). ขอนแก่น: สำนักบริหารและพัฒนาวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อิสามะ แอสะแม และ สายพิณ ปั้นทอง. (2565). อิทธิพลที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยแห่งองค์กรธุรกิจของนักศึกษาสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารสุทธิปริทัศน์, 36(3), 226-244.
อุรัชชา สุวพานิช และ สมเกียรติ ชัยพิบูลย์. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยแม่โจ้. วารสารวิชาการมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 12(2), 1-17.
Cabrera, A. F., & La Nasa, S. M. (2000). Understanding the college-choice process. New Directions for Institutional Research, 2000(107), 5-22. https://doi.org/10.1002/ir.10701
Chapman, D. W. (1981). A model of student college choice. The Journal of Higher Education, 52(5), 490-505.
https://doi.org/10.1080/00221546.1981.11778120
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
https://doi.org/10.1007/BF02310555
Dong, J., & Lazaro, J. P. (2024). The influence of social media on college choice among undergraduates majoring in big data management and application in China: Taking Guilin University of electronic technology as an example. Journal of Contemporary Educational Research, 8(10), 128-138. https://doi.org/10.26689/jcer.v8i10.8432
Hossler, D., & Gallagher, K. S. (1987). Studying student college choice: A three-phase model and the implications for policymakers. College and University, 62(3), 207-221.
Kotler, P., & Fox, K. F. A. (1995). Strategic marketing for educational institutions (2nd ed.). Prentice Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1-55.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2019). Using multivariate statistics (7th ed.). Pearson.
