ความคิดเห็นของบัณฑิตต่อหลักสูตรเภสัชศาสตรมหาบัณฑิตและดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชา เภสัชกรรมอุตสาหการ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2564-2568
Keywords:
บัณฑิต, การประเมินหลักสูตร, หลักสูตรเภสัชกรรมอุตสาหการ, ความพึงพอใจต่อหลักสูตรAbstract
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความคิดเห็นของบัณฑิตต่อหลักสูตรเภสัชศาสตรมหาบัณฑิตและดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเภสัชกรรมอุตสาหการ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2564-2568 และนำข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพื่อใช้ในการพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตร โดยข้อมูลจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ ประชากรที่ใช้ในการศึกษา คือ บัณฑิตจำนวน 12 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสำรวจความคิดเห็นของบัณฑิต ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ วัตถุประสงค์ของหลักสูตร โครงสร้างและเนื้อหาหลักสูตร กระบวนการจัดการเรียนการสอน และปัจจัยและทรัพยากรเกื้อหนุนคุณภาพการเรียนการสอน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และความถี่ ผลการศึกษา พบว่า ความคิดเห็นต่อหลักสูตรโดยรวมอยู่ในระดับดีมาก (x̄ = 4.63, SD = 0.48) โดยด้านวัตถุประสงค์ของหลักสูตรมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (x̄ = 4.94, SD = 0.13) ขณะที่ด้านโครงสร้างและเนื้อหาหลักสูตร (x̄ = 4.49, SD = 0.71) และด้านปัจจัยและทรัพยากรเกื้อหนุนคุณภาพการเรียนการสอน (x̄ = 4.47, SD = 0.35) มีค่าเฉลี่ยต่ำกว่า ข้อค้นพบสำคัญ คือ บัณฑิตเห็นว่าวัตถุประสงค์ของหลักสูตร มีความเหมาะสมชัดเจน ขณะที่โครงสร้างและเนื้อหาหลักสูตร รวมถึงปัจจัยและทรัพยากรสนับสนุน เป็นประเด็นที่ควรให้ความสำคัญในการปรับปรุง ข้อเสนอแนะจากบัณฑิต ได้แก่ การเพิ่มเนื้อหาและกิจกรรมด้านทรัพย์สินทางปัญญา การจดสิทธิบัตร และการคุ้มครองผลงานวิจัย การเพิ่มกิจกรรมที่เชื่อมโยงงานวิจัยกับการประยุกต์ใช้ในภาคอุตสาหกรรม และการสนับสนุนเครื่องมือ อุปกรณ์ และทรัพยากรที่จำเป็นต่อการเรียนและการวิจัย ซึ่งควรนำเสนอต่อ คณะกรรมการบริหารหลักสูตรเพื่อกำหนดแนวทางปรับปรุงและติดตามผลในกระบวนการพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง
Downloads
References
ณัชชามน เปรมปลื้ม, อุมาภรณ์ สุขารมณ์ และ อริสา สำรอง. (2564). ความพึงพอใจของบัณฑิตต่อหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์เพื่อสังคม, 7(1), 205-222.
ณัฐวุฒิ เจียรนำโชค. (2551). ความคิดเห็นของบัณฑิตที่มีต่อหลักสูตรปริญญาบัณฑิต สาขาวิชาศิลปศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ม.ป.ท. 10.14457/CU.the.2008.248.
พีรญา เชตุพงษ์. (2564). ความพึงพอใจของผู้สำเร็จการศึกษาที่มีต่อหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต กรณีศึกษา: แขนงวิชาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ สาขาวิชาการจัดการ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. วารสารวิจัยและนวัตกรรม สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร, 4(1), 61-72.
รัตนา พรมภาพ. (2551). ความพึงพอใจของนิสิตที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรของภาควิชาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร. ปีการศึกษา 2550 (รายงานการวิจัย). คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อุทุมพร ไวฉลาด และ วันทนีย์ โพธิ์กลาง. (2557). ศึกษาความพึงพอใจของบัณฑิตที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. Mahidol R2R e-Journal, 1(2), 55-75.
ASEAN University Network. (2020). Guide to AUN-QA assessment at programme level (Version 4.0). ASEAN University Network.
Constantinou, C., & Wijnen-Meijer, M. (2022). Student evaluations of teaching and the development of a comprehensive measure of teaching effectiveness for medical schools. BMC Medical Education, 22, 113.
Liechty, J. M., Keck, A. S., Sloane, S., Donovan, S. M., & Fiese, B. H. (2022). Assessing transdisciplinary scholarly development: A longitudinal mixed method graduate program evaluation. Innovative Higher Education, 47, 661-681.
Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP model for evaluation. International Handbook of Educational Evaluation (pp. 31-62). Kluwer Academic Publishers.
