รูปแบบและแนวโน้มการเลือกประเทศปลายทางและประเภทกิจกรรมต่างประเทศของนักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ขอรับทุนสนับสนุนการแลกเปลี่ยนในต่างประเทศ ระหว่างปี 2565-2569
Keywords:
รูปแบบกิจกรรมต่างประเทศ, แนวโน้มการเลือกประเทศ, นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์, การไปต่างประเทศ, มหาวิทยาลัยขอนแก่นAbstract
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) รูปแบบประเทศปลายทางและประเภทกิจกรรมต่างประเทศที่นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ขอรับทุนสนับสนุนการแลกเปลี่ยนในต่างประเทศเลือกเข้าร่วม ระหว่างปีการศึกษา 2565-2569 และ (2) แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของการเลือกดังกล่าวรายปี และ (3) การเปลี่ยนแปลงของการเลือกประเทศปลายทางและประเภทกิจกรรมต่างประเทศของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ขอรับทุนสนับสนุนการแลกเปลี่ยนในต่างประเทศ ระหว่างปีการศึกษา 2565-2569 จำแนกตามปีการศึกษา ระดับการศึกษา และสาขาวิชา การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจย้อนหลัง โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากฐานข้อมูลการสมัครรับทุนและการเดินทางไปเข้าร่วมกิจกรรมต่างประเทศของหน่วยการต่างประเทศ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิเคราะห์ข้อมูลเฉพาะนักศึกษาที่ได้รับทุนสนับสนุนและเดินทางจริง จำนวน 46 คน โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ และการนำเสนอข้อมูลในรูปแบบตาราง ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาส่วนใหญ่เลือกเดินทางไปยังประเทศในภูมิภาคเอเชีย คิดเป็นร้อยละ 78.26 ของผู้เข้าร่วมกิจกรรมทั้งหมด โดยประเทศปลายทางที่ได้รับความนิยมสูงสุด ได้แก่ ญี่ปุ่น (12 คน) และไต้หวัน (11 คน) รองลงมาคือเวียดนามและจีน (ประเทศละ 4 คน) สำหรับประเภทกิจกรรมต่างประเทศ พบว่าโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษาและการฝึกงาน/สหกิจศึกษานานาชาติเป็นกิจกรรมที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เมื่อพิจารณาตามระดับการศึกษา พบว่านักศึกษาระดับปริญญาตรีมีจำนวนผู้เข้าร่วมกิจกรรมต่างประเทศมากที่สุด และเมื่อพิจารณาด้านสาขาวิชาพบว่าสาขาวิชาวิศวกรรมเคมี มีจำนวนผู้ขอรับทุนเพื่อแลกเปลี่ยนไปต่างประเทศมากที่สุด ผลการวิจัยสะท้อนรูปแบบการเข้าร่วมกิจกรรมต่างประเทศของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ และสามารถใช้เป็นข้อมูลประกอบการวางแผนด้านความร่วมมือระหว่างประเทศ การจัดสรรทุนสนับสนุน และการพัฒนากิจกรรมต่างประเทศให้สอดคล้องกับความต้องการของนักศึกษาและยุทธศาสตร์ด้านความเป็นนานาชาติของคณะในอนาคต
Downloads
References
ชุติมา สุดจรรยา และ เทื้อน ทองแก้ว. (2562). ความเป็นนานาชาติ: ความสำคัญของสถาบันอุดมศึกษาไทยในเวทีระดับนานาชาติ. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช, 32(2), 70-87.
ปิยวรรณ รุ่งวรพงศ์. (2565). การศึกษาเรื่องการเคลื่อนย้ายทางวิชาการและนักศึกษาโมบิลิตี้ในระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 2(1), 1-13.
สินชัย เล็กวานิชกุล. (2567). รูปแบบการบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์เพื่อการเคลื่อนย้ายนักศึกษาต่างชาติของสถาบันอุดมศึกษาไทยในยุคหลังโควิด-19 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจินดา เจียมศรีพงษ์. (2562). ปัจจัยภายนอกที่มีอิทธิพลต่อการเคลื่อนย้ายนักศึกษาต่างชาติมาศึกษาในระดับอุดมศึกษาไทย. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 12(2), 68-82.
Altbach, P. G., & Knight, J. (2007). The Internationalization of higher education: Motivations and realities. Journal of Studies in International Education, 11(3-4), 290-305.
Brooks, R., & Waters, J. (2011). Student mobilities, migration and the internationalization of higher education. London: Palgrave Macmillan.
Deardorff, D. K. (2006). Identification and assessment of intercultural competence as a student outcome of internationalization. Journal of Studies in International Education, 10(3), 241-266.
Knight, J. (2004). Internationalization remodeled: Definition, Approaches, and Rationales. Journal of Studies in International Education, 8(1), 5-31.
Knight, J. (2012). Concepts, Rationales, and Interpretive frameworks in the internationalization of higher education. Thousand Oaks, California: SAGE Publications, Inc.
Leask, B. (2015). Internationalizing the curriculum. London: Routledge.
Mazzarol, T., & Soutar, G. N. (2002). Push-pull factors influencing international student destination choice. International Journal of Educational Management, 16(2), 82-90.
UNESCO Institute for Statistics. (2024). Record number of higher education students highlights global need for recognition of qualifications. Retrieved from https://www.unesco.org/en/articles/record-number-higher-education-students-highlights-global-need-recognition-qualifications
