การศึกษาการปนเปื้อนของสารปรอทในผลิตภัณฑ์ประเภทครีมทาหน้าขาว
Keywords:
ผลิตภัณฑ์ประเภทครีมทาหน้าขาว, ชุดทดสอบสารปรอท, สารปรอท, การปนเปื้อน, เครื่องสำอางAbstract
งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาการปนเปื้อนของสารปรอทในตัวอย่างผลิตภัณฑ์ประเภทครีมทาหน้าขาว จำนวน 20 ตัวอย่าง ที่จำหน่ายในร้านขายของชำ ตลาดนัด และร้านค้าเครื่องสำอางในจังหวัดสงขลา โดยทำการทดสอบด้วยชุดทดสอบสารปรอทในเครื่องสำอางฟอกผิวขาว มหาวิทยาลัยมหิดล แล้วนำผลการทดสอบมาเปรียบเทียบกับผลการทดสอบในตัวอย่างสารละลายมาตรฐานปรอท ช่วงความเข้มข้น 0.01 - 1.00 ppm โดยจากผลการทดสอบพบว่ามีการปนเปื้อนของสารปรอทอยู่ในช่วง 0.01 - 1.00 ppm จำนวน 3 ตัวอย่าง คิดเป็นร้อยละ 15 ของจำนวนตัวอย่างทั้งหมด และไม่พบการปนเปื้อนของสารปรอทจำนวน 17 ตัวอย่าง คิดเป็นร้อยละ 85 ของจำนวนตัวอย่างทั้งหมด จากผลการทดสอบสรุปได้ว่าตัวอย่างผลิตภัณฑ์ประเภทครีมทาหน้าขาวที่ทำการศึกษาทั้งหมดพบการปนเปื้อนของสารปรอทอยู่ในระดับความเข้มข้นที่สอดคล้องกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ผลิตภัณฑ์ป้องกันแสงแดด (มอก. 2804-2560) สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2560 และประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง พ.ศ. 2566 ที่กำหนดไว้ว่าสามารถพบการปนเปื้อนของสารปรอทได้ไม่เกิน 1.00 ppm แม้ผลการทดสอบการปนเปื้อนของสารปรอททั้งหมดจะอยู่ในระดับความเข้มข้นที่สอดคล้องกับมาตรฐานที่กำหนด แต่จากการพบการปนเปื้อนของสารปรอทตกค้างในผลิตภัณฑ์จากบางแหล่งจำหน่าย ยังคงชี้ให้เห็นถึงความเสี่ยงที่อาจจะเกิดความไม่ปลอดภัยต่อผู้บริโภค จึงยังจำเป็นต้องเฝ้าระวังในการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์จากแหล่งต่างๆ ก่อนนำมาใช้งาน และผลการทดสอบจากงานวิจัยนี้เป็นผลการทดสอบเบื้องต้นจากชุดทดสอบ ควรทำการยืนยันผลการทดสอบที่แม่นยำและมีความน่าเชื่อถืออีกครั้ง
Downloads
References
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์. (2560). สุ่มตรวจผลิตภัณฑ์ทาหน้าขาว. สืบค้นจาก https://news.thaipbs.or.th/content/267840
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2560). มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ผลิตภัณฑ์ป้องกันแสงแดด. สืบค้นจาก https://www.tisi.go.th/data/standard/pdf_files/tis/a2804-2560.pdf
กระทรวงสาธารณสุข. (22 มิถุนายน 2566). ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ชื่อวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง. ราช กิจจานุเบกษา, เล่ม 140 ตอนพิเศษ 147 ง, หน้า 1.
เกสร ประสงค์กูล และ ชิดชนก เรือนก้อน. (2560). การวิเคราะห์สถานการณ์การปนเปื้อนสารห้ามใช้ที่เป็นอันตรายใน เครื่องสำอาง สำหรับผิวหน้าในเขตอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ระหว่างปี พ.ศ.2556 ถึง พ.ศ.2559. วารสารเภสัชกรรมไทย. 9(2), 363-369.
พลังพล คงเสรี. (2557). สารปรอทปริมาณสูงในครีมหน้าขาวและการทดสอบเบื้องต้น. สืบค้นจาก https://mahidoltestkit.wordpress.com/2014/12/06/สารปรอทปริมาณสูงในครีม/
เมดไทย. (2568). สารในครีมหน้าขาว. สืบค้นจาก https://medthai.com/whitening-agents/ | Medthai
มิณฑิตา โสพิมพ์, สาธิตา ปั่นเนตร์, อลินรุจี หมีเทศ และ มนตรา ศรีษะแย้ม. (2557). การสำรวจหาสารปรอทหรือสารประกอบปรอทในครีมหน้าขาวที่มีการใช้ในกลุ่มนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม (โครงงานวิจัย). พิษณุโลก: สาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
อมรินทร์ทีวี. (2564). เจ้าหน้าที่บุกจับโกดังผลิตครีมเถื่อน ผสมสารอันตรายหลอกขายแพงกว่าเดิม. สืบค้นจาก https://www.amarintv.com/news/social/62411
เอมวดี บุญประชม, นริน อยู่กิจติชัย, นิสสรณ์ เอกบุตร, นุชจิรา พงศ์นิมิตประเสริฐ, และ นพรัตน์ นันทรัตนพงศ์. (2556). การ ตรวจสอบสารปรอทแอมโมเนียและไฮโดรควิโนน ในครีมทาหน้าขาวที่วางจําหน่าย ในอําเภอเมือง จังหวัดนครปฐม. Thai Bulletin of Pharmaceutical Sciences, 8(1), 1-8.
Amponsah D., Sebiawu G. E., & Voegborlo R. (2014). Determination of amount of mercury in some selected skin-lightening creams sold in the Ghanaian market. International Journal of Engineering Research & Technology, 3(6), 344-350.
Agorku E S., Kwaansa Ansah E. E., Voegborlo R. B., Amegbletor P., & Opoku F. (2016). Mercury and hydroquinone content of skin toning creams and cosmetic soaps, and the potential risks to the health of Ghanaian women. SpringerPlus, 5(1). 319.
Eltegani S. E. A., Ali H. M., & Hammad A. Y. (2013). The Hazards of Hidden Heavy Metals in Face Make-ups. British Journal of Pharmacology and Toxicology, 4(5), 188-193.
Ho Y. B., Abdullah N. H., H Hazwanee., & Tan E. S. S. (2017). Mercury contamination in facial skin lightening creams and its health risks to user. Regulatory Toxicology and Pharmacology, 88, 72-76.
