การจำแนกความเสี่ยงต่อการออกกลางคันจากผลการเรียนในรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานและลำดับสาขาวิชาที่ได้รับการคัดเลือกของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

Authors

  • ภุมริน ทนหมัด งานสนับสนุนการจัดการศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 90110

Keywords:

การออกกลางคันของนักศึกษา, การจำแนกความเสี่ยง, ผลการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน, การคัดเลือกเข้าสาขาวิชา, เมทริกซ์ความเสี่ยง

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานก่อนเข้าสาขาวิชาและลำดับสาขาวิชาที่ได้รับการคัดเลือก กับสถานภาพการออกกลางคัน รวมทั้งจัดทำตารางจำแนกระดับความเสี่ยงเบื้องต้น เพื่อเป็นข้อมูลสำหรับออกแบบระบบเฝ้าระวังและการให้ความช่วยเหลือนักศึกษาก่อนที่ปัญหาการออกกลางคันจะปรากฏชัดเจน โดยใช้ข้อมูลย้อนหลังของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่ผ่านกระบวนการคัดเลือกเข้าสาขาวิชาเอกและเข้าศึกษาระหว่างปีการศึกษา 2564-2568 จำนวน 2,108 ราย ครอบคลุม 12 สาขาวิชา วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบค่าที การทดสอบไคสแควร์ ประเมินความสัมพันธ์ด้วยการวิเคราะห์การถดถอยลอจิสติกแบบทวิภาค และการสร้างเมทริกซ์ความเสี่ยง (Risk Matrix) เพื่อจำแนกนักศึกษากลุ่มเสี่ยงจากผลการเรียนในรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานก่อนการคัดเลือกเข้าสาขาวิชาและลำดับสาขาวิชาที่นักศึกษาได้รับการคัดเลือก ผลการวิจัยพบว่า มีนักศึกษาออกกลางคันจำนวน 374 ราย คิดเป็นร้อยละ 17.74 นักศึกษาที่ออกกลางคันมีผลการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานก่อนการคัดเลือกเข้าสาขาวิชาเฉลี่ยต่ำกว่านักศึกษาที่ไม่ออกกลางคันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (1.53 เทียบกับ 1.92, p < 0.001) และได้รับการคัดเลือกเข้าสาขาวิชาในลำดับความชอบที่ต่ำกว่า (ค่าเฉลี่ยลำดับที่ 4.31 เทียบกับ 2.89, p < 0.001) ผลการวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์การถดถอยลอจิสติกแบบทวิภาค พบว่า ผลการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานก่อนการคัดเลือกเข้าสาขาวิชามีความสัมพันธ์กับการออกกลางคันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR = 0.205, 95% CI = 0.158 - 0.265, p < 0.001) ขณะที่ลำดับสาขาวิชาที่ได้รับการคัดเลือกมีความสัมพันธ์กับการออกกลางคันเช่นกัน (OR = 1.215, 95% CI = 1.164 - 1.268, p < 0.001) กลุ่มที่มีความเสี่ยงต่อการออกกลางคันสูงที่สุด คือ นักศึกษาที่มีผลการเรียนรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานอยู่ในกลุ่มต่ำสุดและได้รับการคัดเลือกเข้าสาขาวิชาในลำดับที่ 4 หรือสูงกว่า ซึ่งมีอัตราการออกกลางคันสูงถึงร้อยละ 36.1 เมื่อพิจารณารายสาขาวิชา พบว่าสาขาวิชาฟิสิกส์มีอัตราการออกกลางคันสูงที่สุด (ร้อยละ 38.7) ขณะที่สาขาวิชาเคมี-ชีววิทยาประยุกต์ มีอัตราการออกกลางคันต่ำที่สุด (ร้อยละ 8.1)

Downloads

Download data is not yet available.

References

กฤตยภร คุ่มเคี่ยม. (2567). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยแรกเข้าของนักศึกษาเข้าศึกษาภายใต้ระบบ TCAS กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสาร Mahidol R2R e-Journal, 11(2), 130-144.

โกวิทย์ ประดิษฐ์ผล, และ ปรีชา วิจิตรธรรมรส. (2560). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษาตามเกณฑ์การศึกษาของนักศึกษาระดับปริญญาโท ด้วยเทคนิคเหมืองข้อมูล กรณีศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. วารสารนานาชาติ มหาวิทยาลัยขอนแก่น สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 113-145.

เจนวิทย์ วารีบ่อ, ศรัณย์ ภิบาลชนม์, และ เสกสรรค์ ทองคำบรรจง. (2562) . ปรากฏการณ์การลาออกกลางคันและการคงอยู่ของนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยบูรพา: การสร้างโมเดลการวัดเหตุผลในการตัดสินใจเลือกสาขาวิชาเรียน. วารสารการวัดผลการศึกษา, 36(100), 220-234.

สิริกุล รัตนมณี, เอกวิทย์ โทปุรินทร์, และ สมพงษ์ ปั้นหุ่น. (2561). การวิเคราะห์จำแนกปัจจัยการออกกลางคันนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 12(3), 124-134.

สุราวี แปลกพลอด. (2566). เหมืองข้อมูลกับการประยุกต์ใช้ด้านการศึกษา. Journal of Modern Learning Development, 8(8), 492-504.

สุขจิตร ตั้งเจริญ, องอาจ นัยพัฒน์, และ ทวิกา ตั้งประภา. (2562). การศึกษาปัจจัยเชิงจำแนกการคงอยู่และการออกกลางคันของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ภาคปกติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ในเขตกรุงเทพมหานคร. Behavioral Science Research, 25(1), 62-81.

Astin, A. W. (1984). Student involvement: A developmental theory for higher education. Journal of College Student Personnel, 25(4), 297-308.

Bean, J. P. (1980). Dropouts and turnover: The synthesis and test of a causal model of student attrition. Research in Higher Education, 12(2), 155-187.

Berlingieri, F., Diegmann, A., & Sprietsma, M. (2023). Preferred field of study and academic performance. Economics of Education Review, 95, 102409.

Heppen, J. B., & Therriault, S. B. (2008). Developing early warning systems to identify potential high school dropouts (Issue Brief). National High School Center. Virginia, United States: American Institutes for Research.

Kuh, G. D., Kinzie, J., Buckley, J. A., Bridges, B. K., & Hayek, J. C. (2006). What matters to student success: A review of the literature. National Postsecondary Education Cooperative.

Tinto, V. (1993). Leaving college: Rethinking the causes and cures of student attrition (2nd ed.). Illinois, United States: University of Chicago Press.

Downloads

Published

2026-08-15

How to Cite

ทนหมัด ภ. (2026). การจำแนกความเสี่ยงต่อการออกกลางคันจากผลการเรียนในรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานและลำดับสาขาวิชาที่ได้รับการคัดเลือกของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. Multidisciplinary Digital Procedia, 2(03), O115. Retrieved from https://conference.afirstshare.com/index.php/MDP/article/view/144